Vóór de corona: Bijna dubbel zoveel zelfmoord onder jeugd. Tijdens corona 10% meer

Bijgewerkt: jun 26


Vóór de corona-crisis

In 2017 hebben 81 jongeren zelfmoord gepleegd. Dat is bijna een verdubbeling van het aantal suïcides in een jaar tijd. Deskundigen pleiten voor acuut onderzoek.

Hanneke van Houwelingen en Marcia Nieuwenhuis 03-07-18,

Onder de 10- tot 20-jarigen steeg het aantal zelfdodingen met bijna 70 procent, van 48 jongeren in 2016 naar 81 in 2017. De meeste van hen waren 18 of 19 jaar oud, blijkt uit nieuwe cijfers van het CBS.

Psychiaters als Jan Mokkenstorm en Robert Vermeiren noemen de problemen in de jeugdzorg als één van de mogelijke verklaringen. Jongeren in psychische nood zouden regelmatig te laat, geen of te lichte hulp krijgen, nu de gemeente sinds drie jaar verantwoordelijk is voor de zorg.

Link naar bron: https://www.ad.nl/binnenland/bijna-dubbel-zoveel-zelfmoord-onder-jeugd-dertien-mogelijke-verklaringen~a632dc20/

Arthura:

Wie zijn die jongeren met psychische nood?


VASTLOPEN IN HET ONDERWIJS

Wat ik ervaar in deze groep van onder en rond de twintig jaar, is dat zij in deze fase vaak vast lopen in het onderwijs. In deze leeftijdsgroep gaan zij keuzes maken voor hun toekomst. CITO toetsen vormen een grotere druk dan toen ik opgroeide in de jaren '70. Presteren staat bovenaan, hoe hoger hoe beter. De keuze maken welk soort beroep je leuk vind en ook wat wel en niet mogelijk is voor jou lijkt te vervagen. Vooral hooggevoelige jongeren krijgen weinig kansen in het reguliere vervolgonderwijs. Kom je van het speciaal onderwijs, dan kan het zijn dat je op het M.B.O. (H.B.O.) vastloopt. Soms al in het eerste jaar. Het ligt meestal niet aan het IQ, want deze is vaak hoger dan wat gevraagd wordt.

Van speciaal onderwijs naar regulier beroepsonderwijs

Het is het buitengesloten worden op sociaal vlak of in de praktijkvakken, zoals stage lopen. Dit samen met de snelle structuur van op tijd komen en lange uren maken putten hen vaak uit. Waardoor een depressie vaak snel om de hoek komt kijken. De sociale afwijzing wordt groter. Het isolement breekt hen af.

Menig keer heb ik ervaren dat er op het MBO te weinig ruimte en flexibiliteit is voor deze groep jongeren, met wat extra aandacht en bepaalde aanpassing kun je een eind komen. Waarom gebeurt dit dan niet?

De regelgeving in het onderwijs liggen vaak muurvast. De eisen die gesteld worden aan de prestaties, bekijken niet het individu, maar de grote meute. Iedereen moet aan deze eisen voldoen en anders? Van school af. MAAR elk mens is immers anders, hoe kun je nu dit eisen. Daarnaast spelen geld, subsidies en het imago van de school een te grote rol.

Out of the box denken passen hier niet in. Het lijkt hen te vermoeien en iedereen verschuilt zich achter het alfa-mannetje. Het systeem voor de winnaars.

Het niet willen kijken wat een kleinere groep studenten nodig heeft, lijkt onbelangrijk. Trauma's en andere persoonlijke problemen die dan naar boven komen, worden nauwelijks begrepen of aangepakt. Het is niet de taak voor de school om dit op te lossen, wordt er dan gezegd.

WELKE ROL SPEELT HET ONDERWIJS IN DE OPVOEDING?

Het onderwijs wordt duur betaald, want collegegeld, schoolgeld en boeken moeten aangeschaft worden. Je betaald een hoog bedrag om onderwijs te kunnen volgen. De studenten worden door de onderwijsinstelling opgevoed naar hun waarde en normen. Wat zijn deze normen en waarden eigenlijk, een afspiegeling van onze maatschappij?

KRITISCHE OUDERS ZIJN NIET WELKOM

Je wordt als ouder niet fijn ontvangen als je de docent of zorgcoach met een kritische blik hiermee confronteert. De aandacht die je vraagt worden weggemoffeld en regels worden opgesomd. De zorgcoaches die vaak in dit soort onderwijsinstellingen aanwezig zijn, zijn vaak een verlengde arm van deze onderwijsinstelling. Zij volgen dezelfde agenda en bovenaan deze agenda staat: "Wat is goed voor de school?"

En een probleemkind is niet goed voor de school.

Ik heb hier menig ervaring in opgedaan en heb ondervonden: "wanneer het onderwijs het programma iets versoepeld en aanpast aan deze kinderen, zij net als andere een diploma kunnen halen". Waardoor zij een toekomst met uitzicht krijgen. Als de werkgevers hier ook in mee gaan, dan krijgen we een mooie maatschappij met veel variatie op het gebied van talent en werkgelegenheid.

Hoe het nu gaat: je haalt het eerste jaar niet en moet van school af. Waar ga je dan heen?

De problemen spelen in elk regulier onderwijsprogramma, dus vaak lopen zij in de volgende nieuwe onderwijsinstelling weer vast. Het doel wat zij voor ogen hadden is onderbroken en ligt inmiddels ver buiten hun bereik. Zij kunnen niet voldoen aan de eisen en eindigen vaak zonder beroepsdiploma in een WAJONG-uitkering, zonder enig doel in hun leven. Zij verliezen de moed en passie. Hun leven wordt zo saai en zij vervelen zich dood. Psychische klachten gaan opstaan en de (huis)artsen weten ook niet wat er aan de hand is. Hoe intelligenter zij zijn, hoe groter het probleem van zelfafkeuring ontstaat. Dit gaat aan hen knagen en een depressie staat regelmatig op. Het pad waar ze uit zijn gezet gaat verder zonder hen. Zij snappen dit heel goed en voelen zich mislukt als mens. Hoe gaan zij een gezin stichten en eigen spulletjes aanschaffen? Want dat wordt hen getoond op TV en INTERNET.

Ook de Wajong heeft niet altijd aansluitende programma's die bij hun talenten passen. Het zijn vaak banen waar een laag IQ aan te pas komt. Zij komen dan in een bore-out terecht. Raken verslaafd aan internet en gamen. Gaan blowen en raken ver van de gewone manier van leven af. De eenzaamheid omsluit hen nu, de gedachten aan zelfdoding kan gaan opstaan.

Als de hulpverlening dan ook niet aansluit bij de noodkreet die in stilte ontstaat, wie spreekt er dan voor hen? Wie staat op voor hen? Moedeloze ouders en moedeloze jongeren blijven achter in deze wereld en waar hun talent verloren blijkt te gaan. Zij vormen een groep jongeren die als niksnutten gezien worden door de buitenwereld.

Terwijl er tijdens de opleidingsjaren vele mogelijkheden kunnen opstaan.

We mogen anders gaan kijken naar werkgelegenheid en banen. Waarom is voltijd zo belangrijk? Zonder druk presteren zij boven gemiddeld. laat de andere groepen onder druk werken als zij dat willen en aankunnen. Niet iedereen is daar geschikt voor. Hooggevoelige jongeren willen graag meedoen met de rest: "Mama waarom ben ik niet gewoon". Gewoon zijn, is meedoen. Deelnemen aan de maatschappij en ergens bijhoren.

Wat is werk eigenlijk?

Onderdeel zijn van een grote machine, die maatschappij heet? Een radertje van een groot geheel waarin een vrije manier van leven niet past? Waarin afgezien moet worden.

Werken en geld verdienen kunnen samengaan met passie en talent. Genieten van het leven en geen stress ondergaan.

Dat laten deze (hooggevoelige) jongeren ons zien!



WAT NU NA DE CORONA

Maar wat gebeurt er nu door de corona-crisis?

We zien inmiddels dat corona vele zwakke punten aanraakt en zichtbaar maakt. Dat is goed. Eigenlijk zou dit niet moeten zijn, want is dit nieuwe normaal? Op welke gebieden er teveel bezuinigd werd, wordt nu pijnlijk zichtbaar. Al eerder waren er geluiden en weer zijn de jongeren het kind van de rekening. Over de jongeren wordt niet veel gezegd. Waar zijn ze en wie spreekt namens hen? Waarom staan ze zelf niet op? Welke van hen komen in de knel..


Ze zijn druk met hun leven in de weer, om er iets van te maken, maar de donkere wolken van hun toekomst blijven zich vermeerderen.

Op dit moment, na de corona-piek willen ze weer verder stappen om hun leven weer op te pakken en verder te gaan met hun studie. Jongeren willen leven en zijn door de lock-down een hele poos in de stilstand gezet. Passief gemaakt door angst en zoals het hoort, luisteren naar je ouders en overheid. Door aangepakt te zijn via boetes en nieuwe maatregelingen van de anderhalve meter samenleving.


Grote psychische verwarring


Deze corona-crisis geeft hen een grote klap. Op alle vlakken. Daarom zijn ze zo stil..

Er werd onlangs in een talkshow (N.P.O.) geopperd: "waar zijn de provo's en waarom staat de jeugd niet op?" Dit signaal mogen we niet negeren! Maak een dagboek ouder, schoolleiding en docenten. Maar ook jullie kids, schrijf het op en laat het de wereld weten. We worden allemaal teveel monddood gemaakt.


INTERNET

Wat ik om me heen zie, is dat het internet een grote uitlaatklep biedt. Op positief vlak, toch kunnen doorgaan in de corona-tijd van de lock-down. Daarnaast is er ook een negatief vlak, wat we goed in de gaten mogen houden. Zij zijn de generatie die het virtuele wiel mag uitvinden, hoe ermee om te gaan vanuit een gezonde geest en lichaam. Deze virtuele wereld is de toekomst. De valkuilen moeten zichtbaar worden en niet door het grote geld weggeduwd worden. Het is bewezen je kunt er jezelf helemaal in verliezen, afhankelijk van worden en een soort gevoelloze zombie worden. Zeer ongezonde levensstijl staat dan op en deze nieuwe lijdensweg is echt en inmiddels een feit.


Tijdens deze crisis zijn er massaal vele verslaafde jongeren bijgekomen, maar misschien ook volwassenen. Dit gaat nog zichtbaar worden, over een jaar zal dit duidelijk worden. De vlucht naar het internet was de enigste uitweg om je oersaaie leven een draai te geven, tijdens de lock-down, maar ook om deze onveilige situatie te overleven. De ouderen en ouders weten het gewoon niet (meer). Deze onwetendheid kan een gevaar gaan vormen voor hen die kwetsbaar zijn, accepteren wij dit zomaar? Waar ligt de macht die zo indirect doorwerkt als een stille insluiper. Accepteert de overheid dit zomaar? Waar blijven de signalen op dit gebied. Ik hoop dat de corona-crisis dit gaat laten zien.


Hoe kan alles zo mooi opgebouwd zijn naar de corona-crisis toe? Uiteindelijk komt de genade klap hard aan.


Eerst al die bezuinigingen, waardoor hulpverlening niet kan bieden wat nodig is. veranderingen van systemen, jeugdzorg naar de gemeente. Veel verwarring ontstond er door deze vernieuwing, dit ging ten nadele van ons allemaal. Dit bracht veel meer lijden teweeg en ongezonde situaties. Dit is slechts 1 punt wat ik nu benoem. Er zijn vele andere punten die aanwezig zijn en een rol spelen. Het lijden in onze maatschappij wordt nog steeds vergroot. De oplossingen naar een gezonde aanpak worden tegengewerkt, hoe kan dit? Waarom laten we dit toe?


Wie worden hier beter van?


Het is zo stil


Waarom komen er geen signalen, cijfers en onderzoeken? Waaruit richtlijnen, adviezen gegeven kunnen worden aan ouders, onderwijs en aan de jongeren zelf. Waar zijn de wetenschappers, de specialisten die zich hierover buigen, die dit serieus nemen. Wie gaat er praten en opstaan met en voor de jongeren.. Waar is hun stem! ze zijn monddood gemaakt en hoe komt dat?


De verborgen macht

Het vluchten in een virtuele wereld is groot en wordt gestimuleerd door de game en internet industrie, daar ligt een verborgen macht. Het wordt ze erg makkelijk gemaakt: elk kind en volwassenen gaat er spelende wijs in mee. Het is een leuk spel of tijdelijke oppas. Daar ligt het aan, het is leuk. Er even in gaan, even vluchten van de zwaarte van de werkelijke wereld en daarnaast deel te nemen aan een grote community is mooi en leuk. Veilig ook. Je bent even iemand anders. Soms met superpowers, hoe (h)eerlijk is het gevoel om je machteloos-heid even opzij te zetten en je weer normaal en veilig te voelen. En dat alles in een nep-wereld. Hoe kan dit zo ontstaan zijn?


VEILIGHEID versus onveiligheid

Als de echte wereld een bedreiging vormt, wat blijft er dan over? Een kunstmatige wereld die wel die veiligheid bied. ook nog vreugde geeft tot een bepaald punt.


Mijn generatie is niet opgegroeid met deze afleiding, dan ontstaat er een verlangen om je eigen wereld te verbeteren. Je beleving is anders, je lost de zaken anders op. Het is belangrijk dat de ouderen en de jongeren met elkaar in gesprek gaan. Zodat beide generaties van elkaar kunnen leren en elkaar kunnen aanvullen en helpen. Beide generaties dragen een kennis die belangrijk is en doorgegeven dient te worden. Want wat doe je zonder laptop of smartphone? Wat doe op momenten dat je je leeg voelt?


In de virtuele wereld kun je overal heen gaan, zonder dat je van je stoel af komt. Ook als je arm bent zijn er veel mogelijkheden. Het is mooi om te ontdekken, het opent een nieuwe wereld met nieuwe mogelijkheden. Het maakt tevens een verbinding met de echte wereld. Daar gaat nu de aandacht naar toe. De ontwikkelingen om deze virtuele wereld te vergroten gaan verder.


Daar werken we allemaal aan mee, omdat het leuk is. FUN.


Wat heeft corona nog meer laten zien? Het internet kan helpen als de echte wereld onveilig wordt. In sommige gevallen is het een uitkomst. Het gaat om de balans. Een vitaal mens heeft contact nodig en aanraking. Communicatie en groei lopen samen op eenzelfde pad.


Hoe los je lijden op?

Naar buiten gaan en andere ontmoeten geeft dat nog bevrediging? De beleving en ervaring op het sociale gebied, daar leren we van. Je leven wordt dieper, aandacht voor elkaar en een band met een goede vriend zijn waardevol, vooral als de wereld onveilig wordt. De gevoelskant groeit als je samen bent en legt een veilige basis, waaruit je kan putten. Wat de gezondheid bevordert.


REALITEITEN

Onze echte wereld mag blijven bestaan, veilig zijn en gezond blijven. Veiligheid is belangrijk op alle vlakken. Daar lijkt iets mis te gaan.

Teveel vluchten in games kan leiden tot verslaving, ook daar kan lijden opstaan. De mens, de jongere komt terecht in een tussenlaag van realiteiten en van lijden. Zowel in de echte wereld als in de virtuele wereld. De balans is verdwenen. Je raakt verloren in beide realiteiten. Waar is je geest heen?


Jezelf ontwikkelen als gevoelig mens, daar lijken vele dingen in stil te staan. Het omgaan met de natuur, de planeten en kruiden. De dieren die worden misbruikt. De eenvoudige gezonde middelen worden vaker omgeruild door kunstmatige producten. Neem het voorbeeld van het roken. Het leed in de gewone wereld wordt steeds meer. De gewone wereld wordt steeds ongezonder en onveiliger. Het ontwikkelen van het empathisch vermogen verkleind zich. De zintuigen van een fysiek mens worden beperkt ontwikkeld. Laat staan de psychologische kant. Wat denk je van de spirituele vorming, de geest? Hoe verloopt die..


De psychologen weten het, jeugdzorg weet dit, wetenschappers zien dit, de game-industrie zijn zich bewust, de overheid kan dit niet ontkennen en toch laten zij dit allemaal gewoon toe. Staan we zo machteloos of weten we het gewoon niet meer.


Het roer moet om


Is er iets aan de hand wat we niet weten? Wordt het dan geen tijd dat we dit aan gaan pakken. Vrijheid ligt besloten op vele vlakken. Het wordt tijd dat we de vrijheid gaan openen en wakker maken op alle vlakken en dus ook op het vlak waar het internet is geboren. Iets sluipt ons leven binnen en dreigt het over te nemen. We kijken toe alsof het onzichtbaar is, maar dat is het niet. Corona betekend letterlijk: krans om de zon. Deze corona-crisis kan de ogen openen en een nieuwe tijd van vrijheid inluiden. Als we dit eruit kunnen halen, hebben we meer gewonnen dan verloren.



Arthura Hector


Dit bericht mag gedeeld worden in haar geheel en onder vermelding van de bron: ©Arthura Hector inclusief de link naar dit bericht.





426 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Recordaantal meldingen bij UFO

In de eerste vijf maanden van 2020 is er een recordaantal van 921 meldingen van ongeïdentificeerde vliegende objecten (ufo's) gedaan. Dat laat het UFO Meldpunt Nederland zondag weten. Alleen al in de

 All rights reserved ©ART-hura | www.ashtar-rose.com | afbeeldingen (digital) art mogen niet gedeeld of gekopieerd worden | Copyrights Arthura Hector | Breda
  • YouTube